Hindi/Boeddha

Filosofie-Siva Samhita-III

HOOFDSTUK III "In hoofdstuk III van de 'Siva Samhita' duiken we dieper in de rijke en eeuwenoude wijsheid van de yogatraditie. Dit hoofdstuk onthult diepgaande leringen en praktijken die aspiranten helpen hun spirituele reis te verdiepen. Hier worden de essentiële principes van yoga en meditatie uitgebreid besproken, en worden technieken aangereikt om de geest te kalmeren, het lichaam te zuiveren en een dieper begrip van het zelf te bereiken. Dit hoofdstuk belicht de paden van zelfrealisatie en innerlijke vrede, en biedt waardevolle inzichten voor degenen die streven naar spirituele groei en verlichting." SIVA SAMHITA - HOOFDSTUK III (1) Op Yoga Praktijk. De Vayus 1. In het hart bevindt zich een schitterende lotus met twaalf bloemblaadjes versierd met een schitterend teken. Het heeft letters van k tot th (dat wil zeggen, k, kh, g, gh, n, ch, chh, j, jh, ñ, t, th), de twaalf mooie letters. 2. De Prana leeft daar, versierd met verschillende verlangens, vergezeld van zijn eerdere werken, die geen begin hebben, en verbonden met egoïsme (ahankara). Opmerking: het hart bevindt zich in het midden waar de kiem yam is. 3. Uit de verschillende aanpassingen van de Prana krijgt het verschillende namen; ze kunnen hier niet allemaal worden genoemd. 4. Prana, apana, samana, udana, vyana, naga, kurma, Krikara, devadatta en dhananjaya. 5. Dit zijn de tien belangrijkste namen, door mij beschreven in dit Shastra; ze voeren alle functies uit, aangezet door hun eigen handelingen. 6. Opnieuw zijn van deze tien de eerste vijf de belangrijkste; zelfs onder deze zijn de prana en apana de hoogste agenten, naar mijn mening. 7. De zetel van de Prana is het hart; van de apana, de anus; van de samana, de regio boven de navel; van de udana, de keel; terwijl de vyana zich door het hele lichaam beweegt. 8. De overige vijf vayus, enzovoort, voeren de volgende functies uit in het lichaam: oprisping, het openen van de ogen, honger en dorst, gapen of geeuwen, en ten slotte de hik. 9. Hij die op deze manier de microkosmos van het lichaam kent, bevrijdt van alle zonden, bereikt de hoogste staat. (2) De Guru. 10. Nu zal ik je vertellen hoe je gemakkelijk succes kunt behalen in Yoga, door te weten wat de Yogis nooit falen in de praktijk van Yoga. 11. Alleen de kennis die door een Guru, via zijn mond, wordt overgedragen, is krachtig en nuttig; anders wordt het vruchteloos, zwak en zeer pijnlijk. 12. Hij die zich toewijdt aan enige kennis, terwijl hij zijn Guru pleziert met alle aandacht, verkrijgt gemakkelijk de vruchten van die kennis. 13. Er is geen enkele twijfel dat de Guru als een vader is. De Guru is als een moeder, en de Guru is zelfs God; en als zodanig moet hij door allen worden gediend met hun gedachten, woorden en daden. 14. Door de gunst van de Guru wordt alles goeds met betrekking tot zichzelf verkregen. Daarom moet de Guru dagelijks worden gediend; anders kan er niets goeds gebeuren. 15. Laat hem zijn Guru groeten na…

Lees verderFilosofie-Siva Samhita-III

Filosofie-Siva Samhita-II

HOODFSTUK II Inleiding bij Hoofdstuk II Hoofdstuk II van de "Siva Samhita" wordt vaak beschouwd als een belangrijk deel van dit werk, omdat het dieper ingaat op de praktische aspecten van yoga en meditatie. In dit hoofdstuk wordt vaak gesproken over verschillende yogahoudingen (asana's), ademhalingstechnieken (pranayama) en de manier waarop ze kunnen worden toegepast om fysieke, mentale en spirituele gezondheid te bevorderen. Het hoofdstuk II van de "Siva Samhita" biedt lezers instructies en inzichten in de beoefening van yoga en meditatie, inclusief de technieken om de levensenergie (prana) te beheersen, het ontwikkelen van concentratie, en het bereiken van diepe staten van meditatie. Dit hoofdstuk is een waardevolle bron voor diegenen die geïnteresseerd zijn in het begrijpen en beoefenen van de oude kunst van yoga en spirituele groei. Het benadrukt het belang van zowel lichamelijke als geestelijke discipline voor het bereiken van innerlijke rust en verlichting. HOOFDSTUK II 1. De Microkosmos. 1. In dit lichaam is de berg Meru - dat wil zeggen, de wervelkolom - omgeven door zeven eilanden; er zijn rivieren, zeeën, bergen, velden; en heersers van de velden ook. 2. Er zijn zieners en wijzen in, evenals alle sterren en planeten. Er zijn heilige bedevaartsoorden, heiligdommen; en presiderende godheden van de heiligdommen. 3. De zon en de maan, agenten van creatie en vernietiging, bewegen zich er ook in. Ether, lucht, water en aarde zijn er ook. 2. De Zenuwcentra. 4. Alle wezens die bestaan in de drie werelden zijn ook te vinden in het lichaam; ze zijn rondom de Meru bezig met hun respectievelijke functies. 5. (Maar gewone mensen weten dit niet). Hij die dit alles weet, is een Yogi; daar is geen twijfel over. 6. In dit lichaam, dat Brahmanda wordt genoemd (microkosmos, letterlijk het alledaagse ei), is er de nectarstralende maan, op zijn juiste plaats, boven aan het ruggenmerg, met acht Kalas (in de vorm van een halve cirkel). 7. Deze heeft zijn gezicht naar beneden gericht en laat dag en nacht nectar neervallen. De ambrosia verdeelt zich verder in twee subtiele delen: 8. Een van deze, via het kanaal genaamd Ida, stroomt over het lichaam om het te voeden, zoals het water van de hemelse Ganges - deze ambrosia voedt zeker het hele lichaam via het Ida-kanaal. 9. Deze melkstraal (maan) bevindt zich aan de linkerkant. De andere straal, zo helder als de zuiverste melk en de bron van groot plezier, komt via de middelste weg (genaamd sushumna) in het ruggenmerg om deze maan te creëren. 10. Onderaan de Meru bevindt zich de zon met twaalf Kalas. In het pad aan de rechterkant (Pingala) draagt de heer van de schepselen (de zon) de vloeistof omhoog door zijn stralen. 11. Het slikt zeker de vitale afscheidingen en straaluitgestoten nectar in. Samen met de atmosfeer beweegt de zon zich door het hele lichaam. 12. Het rechtervatsel, dat Pingala is, is een andere vorm van de zon en geeft nirvana. De heer van schepping en vernietiging (de zon) beweegt zich in dit vat door gunstige ecliptische tekens. 3.…

Lees verderFilosofie-Siva Samhita-II

Filosofie-Siva Samhita-I

De "Siva Samhita" is een oude tekst uit de hindoeïstische traditie die een belangrijke rol speelt in de beoefening en filosofie van yoga. Deze tekst, die dateert uit de 15e eeuw of eerder, is een van de belangrijkste werken die de principes en technieken van yoga beschrijven. In de volgende paragrafen zal ik een inleiding en een korte samenvatting geven van de "Siva Samhita". INHOUD Inleiding: De "Siva Samhita" is een van de klassieke teksten over yoga en behoort tot de Hatha Yoga-traditie. Deze tekst is genoemd naar de hindoeïstische godheid Shiva, die in de hindoeïstische mythologie wordt beschouwd als de oorspronkelijke leraar van yoga. De "Siva Samhita" is geschreven in de vorm van een dialoog tussen Heer Shiva en zijn vrouw Parvati. In deze dialoog onthult Shiva de geheimen van yoga aan Parvati, waaronder de verschillende houdingen (asana's), ademhalingstechnieken (pranayama), meditatie, en andere aspecten van yoga. Korte Inhoud: De "Siva Samhita" bevat uitgebreide instructies en richtlijnen voor het beoefenen van yoga op fysiek, mentaal en spiritueel niveau. Enkele van de belangrijkste onderwerpen die in de tekst worden behandeld, zijn: Asana's (Houdingen): De tekst beschrijft verschillende yoga-houdingen en legt uit hoe ze moeten worden uitgevoerd om het lichaam te versterken, flexibiliteit te vergroten en gezondheidsvoordelen te verkrijgen. Pranayama (Ademhalingsoefeningen): De "Siva Samhita" introduceert verschillende ademhalingstechnieken om de vitale levensenergie (prana) te beheersen en in balans te brengen. Dhyana (Meditatie): De tekst legt uit hoe meditatie moet worden beoefend om de geest te kalmeren, innerlijke vrede te vinden en spirituele vooruitgang te boeken. Mudra's en Bandha's: "Siva Samhita" behandelt ook het gebruik van handgebaren (mudra's) en energieblokkades (bandha's) om de stroom van prana in het lichaam te reguleren. Kundalini Yoga: Deze tekst bevat ook informatie over Kundalini Yoga, een geavanceerde vorm van yoga die zich richt op het ontwaken van de slapende spirituele energie (kundalini) in het lichaam. Over het algemeen heeft de "Siva Samhita" een brede invloed gehad op de verschillende scholen en tradities van yoga, waaronder Hatha Yoga, Kundalini Yoga en Tantra Yoga, en heeft het bijgedragen aan de rijke en diverse erfenis van yoga in India en daarbuiten. TEKST van de Shiva Samhita HOOFDSTUK I Er is slechts één bestaan. 1. Er is slechts één bestaan.Het jnana (Gnosis) is alleen eeuwig; het heeft geen begin of einde; er bestaat geen andere echte substantie. De diversiteit die we in de wereld zien, zijn het resultaat van zintuiglijke omstandigheden; wanneer deze ophouden, blijft alleen dit Jnana over, en niets anders. 2-3. Ik, Ishvara, de liefhebber van mijn toegewijden, en Gever van spirituele bevrijding aan alle schepselen, verklaar zo de wetenschap van yoganasasana (de uiteenzetting van Yoga). Hierin worden alle doctrines van twistzoekers verworpen, die leiden tot onware kennis. Het is voor de spirituele bevrijding van personen wiens geest onverstoord is en volledig naar Mij is gericht. Verschillen van mening. 4. Sommigen prijzen waarheid, anderen zuivering en ascese; sommigen prijzen vergeving, anderen gelijkheid en oprechtheid. 5. Sommigen prijzen het geven van aalmoezen, anderen loven offers ter ere van hun voorouders; sommigen…

Lees verderFilosofie-Siva Samhita-I

Filosofie-Goraksha-Paddhati

Goraksha-Paddhati Goraksha-Paddhati INLEIDING: De "Goraksha-Paddhati" is een oude tekst uit de yogatraditie die inzichten en technieken deelt over yoga, meditatie en spirituele praktijken. De tekst wordt toegeschreven aan de yogi Goraksha Natha, een legendarische figuur in de Indiase yoga-geschiedenis. Het is belangrijk om op te merken dat de tekst op sommige plaatsen complex en diepgaand kan zijn, omdat het diepe filosofische en spirituele concepten behandelt. Laten we eens dieper ingaan op de kernpunten van de "Goraksha-Paddhati": Concentratie en Meditatie: De tekst beschrijft de stadia van concentratie en meditatie in yogabeoefening. Het suggereert dat concentratie na ongeveer twee uur wordt bereikt, terwijl meditatie ongeveer vierentwintig uur kan duren. Deze praktijken zijn bedoeld om de geest te kalmeren en op één punt te richten, een belangrijk aspect van yogabeoefening. Extase (Samadhi): De tekst beschrijft extase als een staat waarin alle ideeën en mentale activiteiten verdwijnen. Dit leidt tot het besef van de eenheid van tegenstellingen en het zelf met het opperste Zelf. Extase wordt omschreven als een toestand van evenwicht waarin de levenskracht oplost en de geest volledig wordt geabsorbeerd. Identiteit van Geest en Zelf: De tekst benadrukt het concept van identiteit tussen de geest en het Zelf. Dit wordt vergeleken met water dat samenvloeit met de oceaan en één wordt met de oceaan. Het idee is dat wanneer de geest zich volledig richt op het Zelf, de grenzen tussen hen vervagen. Yogische Vermogens: De tekst beschrijft hoe iemand die verenigd is door extase (samadhi) in staat is om bovennatuurlijke vermogens te ontwikkelen. Zo wordt gezegd dat de yogi onaangetast blijft door mantra's, yantra's (symbolen) en wapens, en niet wordt beïnvloed door tijd of acties. Bevrijding en Werkelijkheid: De "Goraksha-Paddhati" benadrukt het belang van het kennen van de Werkelijkheid, die wordt beschreven als tijdloos, zonder begin of einde, en zonder enige vorm van ondersteuning. De tekst suggereert dat kennis van deze Werkelijkheid leidt tot bevrijding. Praktische Aanbevelingen: De tekst biedt praktische aanbevelingen voor yogabeoefening, waaronder het bestuderen van de tekst zelf. Het benadrukt de kracht van yoga en meditatie om lijden te verminderen en tot spirituele groei te leiden. Filosofische Diepgang: De tekst verkent diepgaande filosofische concepten, zoals het transcenderen van dualiteiten en het bereiken van een staat van eenheid en evenwicht. Het richt zich ook op het begrijpen van de relatie tussen de geest en het opperste Zelf. Al met al biedt de "Goraksha-Paddhati" inzicht in verschillende aspecten van yogabeoefening en spirituele ontwikkeling. Hoewel sommige delen van de tekst mogelijk complex zijn vanwege hun diepe filosofische aard, benadrukt de tekst uiteindelijk het belang van het beheersen van de geest, het bereiken van eenheid en het zoeken naar bevrijding door middel van yoga en meditatie. Goraksha-Paddhati DEEL I: 1.1 Bij het ontvangen van de zegen van de gezegende Bdinatha - zijn eigen leraar, Hari, de wijze en yogin - heeft Mahodhara zich ertoe verbonden om een commentaar te presenteren op de leer van Goraksha (shastra) dat een juist begrip van Yoga biedt. 1.2 Ik eer de gezegende leraar, het hoogste geluk (parama-ananda),…

Lees verderFilosofie-Goraksha-Paddhati

Filosofie-Ahimsa

GEWELDLOOSHEID Ahimsa, een eeuwenoud concept dat diepgeworteld is in de yogafilosofie, vormt de hoeksteen van een levenswijze gebaseerd op compassie en harmonie.  Symbool Het Sanskrietwoord "ahimsa" kan worden vertaald als "niet-schaden" of "geweldloosheid", maar de betekenis gaat verder dan slechts afzien van fysiek geweld. Ahimsa strekt zich uit tot alle aspecten van het leven, van onze handelingen en woorden tot onze gedachten en emoties.  In de Yoga Sutra's van Patanjali wordt ahimsa gepresenteerd als de eerste van de Yama's, die de ethische principes of morele richtlijnen zijn die het gedrag en de interacties van een yogi met de externe wereld sturen. Ahimsa spoort ons aan om een houding van niet-schade te cultiveren ten opzichte van alle wezens, inclusief onszelf. Dit principe roept op tot het cultiveren van een staat van bewustzijn en mededogen die onze relaties met anderen en onszelf transformeert. De nadruk op ahimsa ligt niet alleen op het voorkomen van externe schade, maar ook op het creëren van innerlijke vrede en het bevorderen van een wereld waarin respect en zorg voor alle wezens centraal staan. In een tijd waarin verdeeldheid en conflict vaak overheersen, blijft ahimsa een tijdloze herinnering aan de kracht van vriendelijkheid en het belang van een gezamenlijk pad naar een meer gebalanceerde en liefdevolle wereld. Het concept van ahimsa vindt zijn wortels in het oude India, waar het diep verweven is met religieuze, ethische en spirituele tradities. De oorsprong ervan kan worden getraceerd naar de Vedische periode, die teruggaat tot ongeveer 1500-500 v.Chr. In de Vedische geschriften wordt aandacht besteed aan de waarde van geweldloosheid in de context van rituele handelingen en spirituele praktijken. Ahimsa kreeg echter aanzienlijke erkenning en uitbreiding binnen de filosofie van het boeddhisme en het jaïnisme, twee andere belangrijke spirituele tradities die ook in India zijn ontstaan. BOEDDISME Gautama Boeddha, de stichter van het boeddhisme, benadrukte het belang van ahimsa als een fundamentele ethische regel voor zijn volgelingen. Hij benadrukte compassie voor alle levende wezens en riep op tot het vermijden van geweld, zowel fysiek als mentaal. Dit principe is ingebed in de 'Vier Edele Waarheden' en het 'Achtvoudige Pad' van het boeddhisme, wat aantoont dat geweldloosheid een cruciale rol speelt in het bereiken van spirituele bevrijding. Jaïnisme Het jaïnisme, opgericht door Mahavira, plaatst ahimsa centraal in zijn ethische systeem. Voor jaïns is het vermijden van schade aan enig levend wezen een hoog gebod. Het jaïnisme introduceert het concept van 'anekantavada' (veelzijdigheid van perspectieven) om begrip en tolerantie te bevorderen, wat hand in hand gaat met de ethiek van ahimsa. Binnen de yogatraditie, zoals gedefinieerd in de Yoga Sutra's van Patanjali, wordt ahimsa gepresenteerd als de eerste van de Yama's, de ethische richtlijnen die leiden tot morele en spirituele volwassenheid. Patanjali benadrukt het belang van ahimsa in het creëren van innerlijke vrede en het bevorderen van harmonieuze relaties. Dit concept, dat voortbouwt op de voorgaande religieuze en filosofische tradities, werd verder ontwikkeld en geïntegreerd in de bredere yogapraktijken, waarbij het zich uitstrekte tot het beheersen van lichaam, geest en emoties. De…

Lees verderFilosofie-Ahimsa