Lee Miller (1907-1977) is een van de meest opmerkelijke vrouwelijke iconen van de 20e eeuw – een persoon die zowel bewonderd wordt om haar vrije geest, creativiteit en intelligentie als om haar klassieke schoonheid.
Lee Miller werd geboren in Poughkeepsie, New York, in 1907 en werd een van de grote schoonheden van haar tijd. Ze werd constant gefotografeerd door haar vader, Theodore Miller, een amateur-enthousiasteling. Ze werd verkracht toen ze zeven was, kreeg gonorroe en onderging jaren van pijnlijke en ingrijpende behandelingen. Misschien maakten deze ervaringen haar een surrealist voordat ze ooit naar Parijs ging. Haar naam veranderde van Elizabeth in Li-Li in Lee.
In 1927 begon ze haar modellencarrière op de cover van de Amerikaanse ‘Vogue’ en werd ze gefotografeerd door de grootste talenten van die tijd. Misschien vanwege haar opleiding in theaterkunsten, in Parijs in 1925 en daarna aan het Vassar College, blonk ze uit in het uitbeelden van de verhalen van modefotografie.
Edward Steichen nam deze foto van Miller in 1928 en verkocht hem aan Kotex, waarmee ze de eerste echte persoon was die verscheen in een advertentie voor menstruatiehygiëne (hierboven, in McCall’s magazine [V.S.], juli 1928). Ze had de vrijgave van het model ondertekend, dus het was legaal, maar ze was gekrenkt, net als veel Amerikanen. (Let op het ironische citaat bovenaan in de linker advertentie.) Maar in december 1928 was Miller blij dat hij een taboe had doorbroken en vertrok kort daarna met een vriendin naar Parijs.
Ze was waarschijnlijk de eerste beroemde persoon die in advertenties voor menstruatiehygiëne verscheen, in tegenstelling tot iemand die pas later beroemd werd, zoals de Olympische turnster Cathy Rigby in de jaren zeventig, die in veel Stayfree-advertenties verscheen.
Ze verscheen ook naakt en deed een splitsing op een evenwichtsbalk in Sports Illustrated, dus ze was bereid risico’s te nemen! Ze maakt nog steeds advertenties, hoewel niet voor menstruatiehygiëne.
Surrealistisch Parijs, 1929-32
In 1929 zocht ze Man Ray op in Parijs en werd zijn leerling, minnaar en muze. Ze speelde ook in Jean Cocteau’s historische film ‘The Blood of a Poet’ (1930).
Lee Miller was niet alleen de muze van Man Ray, maar ook zijn leerling en al snel zijn medewerker. Ze leerde van een van de grootste moderne fotografen, die belichting, printen en het proces van ‘solarisatie’ beheerste – een manier om highlights om te zetten in zwart – die ze samen ontdekten. Ze maakte een zelfportret met de titel ‘lee miller par lee miller’ en droeg als model en fotograaf bij aan de Parijse ‘Vogue’. Ze maakte portretten en satirische tekeningen, fotografeerde raadselachtige straattaferelen, elegante bijna-abstracties en beelden als ‘Exploding Hand’ die de ‘krampachtige schoonheid’ illustreren die werd gepredikt door de grondlegger van het surrealisme, André Breton . Ze creëerde ook enkele van de meest radicale foto’s van het naakt van het surrealistische tijdperk – naakten die zijn beschreven als het transformeren van de vrouwelijke torso in een fallus.
Lee Miller, die voor Vogue verslag deed van de Tweede Wereldoorlog, werkte bij veel opdrachten samen met de Amerikaanse fotograaf David E. Scherman, correspondent van het tijdschrift Life. De bovenstaande foto door Scherman van Miller in de badkuip van het huis van Adolf Hitler in München is een van de meest iconische beelden van het Miller-Scherman-partnerschap. The New York Times had dit te zeggen: “Een foto van de Führer balanceert op de rand van de kuip; een klassiek beeld van een vrouw zit er tegenover op een kaptafel; Lee, in het bad, ondoorgrondelijk als altijd, schrobt haar schouder. Een vrouw gevangen tussen horror en schoonheid, tussen gezien worden en de ziener zijn.”
