Het verhaal wordt verteld in de vorm van een brief waarin de tweeëntwintigjarige Laure haar jeugd en liefdesleven beschrijft aan haar vertrouwelinge Eugénie. Via deze terugblik ontvouwt zich een onconventionele opvoeding waarin intellectuele vorming, gevoelens en lichamelijke ontwikkeling nauw met elkaar verbonden zijn. Laure groeit op in een besloten omgeving onder de zorg van haar pleegvader en gouvernante, die haar stap voor stap inwijden in de opvattingen van de libertijnse filosofie.

De roman is meer dan een reeks erotische episoden. Hij presenteert een filosofische visie waarin natuurlijke verlangens niet als zondig worden beschouwd, maar als een wezenlijk onderdeel van het menselijk bestaan. Liefde, wederzijdse genegenheid, kennis en persoonlijke vrijheid vormen volgens de auteur de grondslag voor een harmonieuze samenleving. Daarmee sluit het werk aan bij het vrijzinnige denken van de Franse Verlichting en vertoont het verwantschap met de pedagogische roman Émile van Rousseau, zij het vanuit een uitgesproken libertijns perspectief.