Bilitis is verdeeld in drie secties, elk representatief voor een fase van het leven van Bilitis: Bucolics in Pamphylia, Elegies in Mytilene en Epigrams op het eiland Cyprus; aan haar opgedragen waren ook een korte Life of Bilitis en drie grafschriften in The Tomb of Bilitis. Wat The Songs sensationeel maakte, was de bewering van Louÿs dat de gedichten het werk waren van een oude Griekse courtisane en tijdgenoot van Sappho, Bilitis; aan zichzelf schreef Louÿs de bescheiden rol van vertaler toe. Het voorwendsel duurde niet lang en ‘vertaler’ Louÿs werd al snel ontmaskerd als Bilitis zelf. Dit deed echter weinig af aan The Songs of Bilitis, omdat het werd geprezen als een bron van elegante sensualiteit en verfijnde stijl, nog buitengewooner vanwege de meelevende weergave van lesbische (en vrouwelijke in het algemeen) seksualiteit door de auteur. In 1955 noemde een van de eerste lesbische organisaties in Amerika zichzelf Daughters of Bilitis, en tot op de dag van vandaag is Louÿs' Songs een belangrijk werk voor lesbiennes.


