Inhoud:
Bouwstenen van kennis
In het hindoeïsme verwijst de term upaveda of Upved naar traditionele wetenschappen/technische literatuur die geen enkel verband hebben met de Sruti of de geopenbaarde Veda. De vier upaveda’s zijn Dhanurveda, Gandharvaveda, Ayurveda en Arthashastra. Sommige scholen houden Sthapatyaveda als vierde Upaveda in plaats van Arthashastra.
- Dhanurveda verwijst naar de wetenschap van oorlogvoering en wordt geassocieerd met Yajur Veda.
- Gandharvaveda houdt zich bezig met verschillende aspecten van esthetiek, waaronder kunstvormen zoals muziek, dans, poëzie, beeldhouwkunst, erotica enz. Het wordt geassocieerd met Samaveda.
- Ayurveda is de wetenschap van gezondheid en leven en wordt geassocieerd met Atharvaveda.
- Arthasastra houdt zich bezig met openbaar bestuur, bestuur, economie en staatsbestel. Het wordt geassocieerd met Atharvaveda.
- Sthapatyaveda heeft betrekking op techniek en architectuur. Het wordt ook geassocieerd met Yajur Veda.
Dhanurveda is een Sanskriet verhandeling over oorlogvoering en boogschieten, traditioneel beschouwd als een upaveda verbonden aan Yajurveda en toegeschreven aan Bhrigu of Vishvamitra of bharadwaja. Het is een van de vier upaveda’s van Veda’s
Dhanu betekent letterlijk “buigen”, waardoor het woord Dhanurveda letterlijk “boogkennis” betekent. Je hebt misschien gehoord van de yogahouding of asana, Dhanurasana of ‘Bow Pose’.
Dhanurveda wordt beschouwd als de Vedische wetenschap van transformatie. In recentere tijden is Dhanurveda meestal besproken als de Vedische wetenschap van oorlog, met gedetailleerde gevechtsstrategieën, vechtmethoden en strategieën om een vijand te overwinnen.
Aangezien alle Vedische wetenschappen in de eerste plaats leringen zijn voor de ontwikkeling van het volledige menselijke fysieke, mentale en spirituele potentieel, zou het een vergissing zijn om Dhanurveda te degraderen als een wetenschap van alleen wapens en gevechtsstrategieën
Dhanurvedam is een van ‘s werelds oudste bewaard gebleven geschriften die de meester-boogschiettechnieken leert die verband houden met onze Indiase traditionele boogschietmethodologie. Het Shivoham Project creëerde een interessante en verhelderende documentaire over Dhanurveda en zijn strategie op basis van de brongeschriften van Vasishta Dhanurveda Samhita en Agni Puranam.
Inhoud van de Dhanurveda
Dhanurveda / Dhanurvedam is onderverdeeld in vier trainingen/fasen:
- Oorlogsethiek
- Oorlogsstrategie
- Legerconstructie
- Wapens en training
Volgens Dhanurveda / Dhanurvedam zijn de wapens onderverdeeld in:
- Amukta
– wapens die tijdens de aanval niet uit de handen worden losgelaten. - Mukta
– wapens die tijdens de aanval uit handen worden losgelaten. - Muktamukta
– wapens die tijdens de aanval uit handen kunnen worden losgelaten of altijd in de hand kunnen worden gehouden. - Yantra Mukta
– wapens die tijdens de aanval altijd uit handen worden losgelaten.
Gandharva veda is een van de vier belangrijkste upaveda’s, die zijn afgeleid van de vier Veda’s – “Rig Veda”, “Yajur Veda”, “Sama Veda” en “Atharva Veda.” Uit het Sanskriet betekent gandharva “bekwame zanger” of “meester van de muziek”; en veda betekent ‘kennis’ of ‘wijsheid’.
Gandharva veda, de upaveda van de ‘Sama Veda’, is de studie van alle kunstvormen, waaronder muziek, dans en poëzie. Deze Vedische tekst bevat informatie over de wetten en manieren om muziek te beoefenen en hoe muziek werkt als een therapie om lichaam en ziel te genezen. Gandharva veda gebruikt de muziek van de natuur om het evenwicht tussen lichaam en geest te herstellen.
Gandharva veda biedt ook een gedetailleerde toelichting over de associatie van muziek met verschillende aspecten van creatie en de positieve invloed van muziek op lichaam en geest. Het geeft ook inzicht in de associatie van verschillende geluiden en ritmes met verschillende soorten op aarde.
Gandharva veda wordt effectief gebruikt in meditatie omdat het de yogi helpt te transcenderen naar het diepste niveau van de geest.
Ayurveda is zowel een levenswijze als een geneeskundig systeem dat wereldwijd meer dan 5000 jaar wordt beoefend en daardoor kan worden bestempeld als de oudste geneeswijze die de mens kent. Ayus betekent “leven” en Veda betekent “kennis”. Ayurveda is dus in de ruimste betekenis van het woord ‘kennis over het leven’.
Deze kennis is afkomstig van de Veda’s, de oudste Indiase geschriften, waarbij men uitgaat van een holistisch mensbeeld. Leefwijze en voeding vormen een belangrijk onderdeel van de Ayurvedische behandeling.
tri dosha.
Een goede gezondheid ontstaat door een juiste balans van drie levensenergieën, Dosha’s genaamd, die een combinatie zijn van de vijf elementen (aarde, water, vuur, lucht en ether).
Deze vijf elementen zijn geclusterd in drie hiernaast genoemde levensenergieën :
- Vata:
– bevat de elementen lucht en ether - Pitta:
– bevat de elementen water en vuur - Kapha:
– bevat de elementen aarde en water
Ayurveda heeft zich in de loop van demillennia steeds ontwikkeld en vormt daarmee een dynamische wetenschap.
In de klassieke werken bestond echter al een onderverdeling in specialiteiten en vakgebieden die deels overeenkomt met de indelingen die we in de moderne geneeskunde van vandaag de dag terugvinden.
Er zijn 8 hoofdrichtingen of specialismen binnen Ayurveda:
- interne geneeskunde
- chirurgie
- keel- , neus- en oor- geneeskunde
- pediatrie en gynaecologie
- toxicologie
- psychiatrie
- verjonging (geriatrie en revitalisering)
- afrodisiaca (vruchtbaarheid en viriliteit)
De Arthashastra is een Indiase verhandeling over staatkunde uit de antieke Oudheid.
De titel vertaalt zich als “de wetenschap van rijkdom” maar het boek heeft een bredere reikwijdte. Het bevat boeken over de aard van de overheid, wetgeving, civiele en strafrechtelijke systemen, ethiek, economie, markten en handel, de methoden voor het screenen van ministers, diplomatie, theorieën over oorlog, de aard van vrede en de taken en verplichtingen van een koning.
Wanneer het werk precies geschreven werd is onbekend, maar volgens de traditie was de auteur Kautilya of Chanakya, leraar, mentor en minister van keizer Chandragupta Maurya (regeerde 320-297 v.Chr.), stichter van het Mauryarijk. De bewaard gebleven versie van het werk is echter een bewerking door de schrijver Vishnugupta, die rond de 3e eeuw n.Chr. leefde.
De Arthashastra is een oude Indiase verhandeling over staatsmanschap, economisch beleid en militaire strategie, geschreven in het Sanskriet. Het identificeert de auteur met de namen ‘Kauṭilya’ en ‘Vishnugupta’, beide namen die traditioneel worden geïdentificeerd met Chanakya (ca. 350-283 v.Chr.), Die een geleerde was in Takshashila en de leraar en bewaker van keizer Chandragupta Maurya, oprichter van het Mauriaanse rijk. De tekst was invloedrijk tot de 12e eeuw, toen hij verdween. Het werd in 1904 herontdekt door R. Shamasastry, die het in 1909 publiceerde. De eerste Engelse vertaling werd gepubliceerd in 1915.
De tekst bevat vijftien boeken die tal van onderwerpen behandelen, namelijk; de koning; een volledig wetboek; buitenlands beleid; geheime en occulte praktijken enzovoort. De Arthashastra is voornamelijk in proza geschreven, maar bevat ook 380 shloka’s. ArthaArtha - betekent de "middelen van leven", activiteiten en mi...; letterlijk rijkdom; is een van de vier hoogste doelen die door de hindoeïstische traditie worden voorgeschreven.
Centraal stelt Arthaśāstra hoe in een autocratie een efficiënte en solide economie kan worden beheerd. Het bespreekt de ethiek van de economie en de plichten en verplichtingen van een koning. De reikwijdte van Arthaśāstra is echter veel breder dan staatsmanschap, en het biedt een overzicht van het hele juridische en bureaucratische kader voor het besturen van een koninkrijk, met een schat aan beschrijvende culturele details over onderwerpen als mineralogie, mijnbouw en metalen, landbouw, dieren veeteelt, medicijnen en het gebruik van dieren in het wild. De Arthaśāstra richt zich ook op kwesties van welzijn (bijvoorbeeld herverdeling van rijkdom tijdens een hongersnood) en de collectieve ethiek die een samenleving bij elkaar houdt.