DEEL II – HOOFDSTUK 3; 4 en 5
Inhoud:
Kussen, waar en hoe te kussen, elkaar met spelletjes plagen, signalen en hints voor de ander,
reinheid, tanden, haar, lichaam, nagels verzorgen,
fysieke niet-seksuele vormen van intimiteit (krabben, porren, bijten, slaan) , haar vasthouden.
DEEL II – HOOFDSTUK 3.
OVER HET KUSSEN
Er wordt door sommigen gezegd dat er geen vaste tijd of volgorde is tussen de omhelzing, de kus en het drukken of krabben met de nagels of vingers, maar dat al deze dingen in het algemeen moeten worden gedaan voordat de seksuele vereniging plaatsvindt, terwijl de verschillende geluiden over het algemeen plaats vinden op het moment van de gemeenschap. Vatsyayana denkt echter dat alles op elk moment kan gebeuren, want liefde geeft niet om tijd of orde.
Ter gelegenheid van de eerste gemeenschap moeten kussen en de andere hierboven genoemde dingen met mate worden gedaan, ze mogen niet lang worden voortgezet en moeten afwisselend worden gedaan. Bij volgende gelegenheden kan echter het omgekeerde van dit alles plaatsvinden, en gematigdheid zal niet nodig zijn, ze kunnen voor een lange tijd doorgaan, en om liefde aan te wakkeren, kunnen ze allemaal tegelijkertijd worden gedaan.
Dit zijn de plaatsen om te kussen: het voorhoofd, de ogen, de wangen, de keel, de boezem, de borsten, de lippen en de binnenkant van de mond. Bovendien kussen de mensen van het land van Lat ook op de volgende plaatsen: de gewrichten van de dijen, de armen en de navel. Maar Vatsyayana denkt dat hoewel kussen door deze mensen op de bovengenoemde plaatsen wordt beoefend vanwege de intensiteit van hun liefde en de gebruiken van hun land, het niet geschikt is om door iedereen te worden beoefend.
Er zijn drie soorten kussen;
- De formele kus
- Wanneer een meisje alleen de mond van haar minnaar met haar eigen mond aanraakt, maar zelf niets doet, wordt dit de ‘nominale kus’ genoemd.
- De trillende kus
- Als een meisje haar verlegenheid een beetje opzij zet, de lip wil aanraken die in haar mond wordt gedrukt, en met dat voorwerp haar onderlip beweegt, maar niet de bovenste, wordt dit de ‘trillende’ genoemd.
- De ontroerende kus
- Wanneer een meisje met haar tong de lip van haar minnaar aanraakt, en nadat zij haar ogen heeft gesloten, haar handen op die van haar minnaar legt, wordt dit de ‘ontroerende kus’ genoemd.
Meer soorten kussen:
- De straight kus
- Wanneer de lippen van twee geliefden in direct contact met elkaar worden gebracht, wordt dit een ‘straight kiss’ genoemd.
- De gebogen kus
- Wanneer de hoofden van twee geliefden naar elkaar toe gebogen zijn, en wanneer zo gebogen, wordt gekust, wordt dit een ‘gebogen kus’ genoemd.
- De afgedwongen kus
- Wanneer een van hen het gezicht van de ander opdraait door het hoofd en de kin vast te houden en vervolgens te kussen, wordt dit een ‘afgedwongen kus’ genoemd.
- De geperste kus
- Als ten slotte met veel kracht op de onderlip wordt gedrukt, wordt dit een ‘geperste kus’ genoemd.
- Er is ook een vijfde soort kus, de ‘gedwongen kus’, die wordt bewerkstelligd door de onderlip tussen twee vingers vast te houden en vervolgens, na deze met de tong te hebben aangeraakt, er met grote kracht op te drukken met de lip.
Wat het kussen betreft, kan een weddenschap worden gesloten over wie het eerst de lippen van de ander zal pakken. Als de vrouw verliest, moet ze doen alsof ze huilt, haar minnaar op afstand houden door haar de hand te schudden, zich van hem afkeren en met hem in discussie gaan en zeggen: ‘Laat nog een weddenschap sluiten’. Als ze dit voor de tweede keer verliest, zou ze dubbel bedroefd moeten lijken, en wanneer haar geliefde niet op zijn hoede is of slaapt, moet ze zijn onderlip vastpakken en tussen haar tanden houden, zodat hij niet wegglijdt, en dan moet ze lachen, een hard geluid maken, hem uitlachen, dansen en grapjes maken wat ze wil, terwijl ze haar wenkbrauwen beweegt en met haar ogen rolt.
Zo zijn de weddenschappen en ruzies wat betreft kussen, maar hetzelfde kan worden toegepast met betrekking tot het drukken of krabben met de nagels en vingers, bijten en slaan. Al deze zijn echter alleen kenmerkend voor mannen en vrouwen met een intense passie.
De manieren van kussen beschreven:
Wanneer een man de bovenlip van een vrouw kust, terwijl zij op zijn beurt zijn onderlip kust, wordt dit de ‘kus van de bovenlip’ genoemd.
Wanneer een van hen beide lippen van de ander tussen de zijne of haar lippen neemt, wordt dit ‘een omklemde kus’ genoemd. Een vrouw neemt dit soort kus echter alleen aan van een man die geen snor heeft. En bij gelegenheid van deze kus, als een van hen de tanden, de tong en het gehemelte van de ander aanraakt met zijn of haar tong, wordt dit het ‘vechten van de tong’ genoemd. Op dezelfde manier moet het drukken van de tanden van de een tegen de mond van de ander worden geoefend.
Er zijn vier soorten kussen: gematigd, samengetrokken, geperst en zacht, afhankelijk van de verschillende delen van het lichaam die worden gekust, want verschillende soorten kussen zijn geschikt voor verschillende delen van het lichaam.
Wanneer een vrouw naar het gezicht van haar geliefde kijkt terwijl hij slaapt en het kust om haar intentie of verlangen te tonen, wordt dit een ‘kus die liefde ontsteekt’ genoemd.
Wanneer een vrouw haar minnaar kust terwijl hij bezig is met zaken, of terwijl hij ruzie met haar heeft, of terwijl hij naar iets anders kijkt, zodat zijn geest kan worden afgewend, wordt dit een ‘afwendende kus’ genoemd.
Wanneer een minnaar die ‘s avonds laat thuiskomt, zijn geliefde, die op haar bed slaapt, kust om haar zijn verlangen te tonen, wordt dit een ‘kus die ontwaakt’ genoemd. Bij zo’n gelegenheid kan de vrouw doen alsof ze slaapt op het moment dat haar minnaar arriveert, zodat ze zijn bedoeling kan kennen en respect van hem kan krijgen.
Wanneer een persoon de weerspiegeling van de persoon van wie hij houdt kust in een spiegel, in het water of op een muur, wordt dit een ‘kus die de intentie toont’ genoemd.
Wanneer een persoon een kind kust dat op zijn schoot zit, of een foto, of een afbeelding, of figuur, in het bijzijn van de door hem geliefde persoon, wordt dit een ‘overgedragen kus’ genoemd. Wanneer ‘s avonds in een theater, of in een vergadering van kastenmannen, een man die naar een vrouw toekomt, een vinger van haar hand kust als ze staat, of een teen van haar voet als ze zit, of wanneer een vrouw aan het wassen is het lichaam van haar minnaar, legt haar gezicht op zijn dijbeen (alsof ze slaperig is) om zijn passie te ontsteken, en kust zijn dijbeen of grote
shoka
Er is ook een vers over dit onderwerp geschreven dat luidt als volgt:
‘Wat een van de minnaars ook mag doen aan de ander, de ander moet hetzelfde teruggeven, dwz als de vrouw hem kust, moet hij haar terug kussen, als zij hem slaat, moet hij haar ook terugslaan.’
kamasutra Audio book Part 2 Chapter 3&4
Kissing Pressing or Marking with Nails
DEEL II – HOOFDSTUK 4.
OVER HET INDRUKKEN , VERWONDEN OF KRABBEN MET DE NAGELS.
Vatsyayana raadt in de Kamasutra aan om te krabben tijdens seks.
WANNEER liefde intens wordt, wordt het drukken met de nagels of het krassen op het lichaam ermee beoefend, en het wordt gedaan bij de volgende gelegenheden: bij het eerste bezoek; op het moment dat u op reis gaat; bij terugkomst van een reis; op het moment dat een boze minnaar zich verzoent; en ten slotte wanneer de vrouw dronken is.
Maar krabben met de nagels is niet gebruikelijk, behalve bij degenen die intens gepassioneerd zijn, dwz vol passie. Het wordt gebruikt, samen met bijten, door degenen voor wie er van houden. het in de praktijk aangenaam is.
Indrukken met de nagels zijn acht variaties mogelijk
Indrukken met de nagels zijn acht variaties mogelijk, naar gelang van de vormen van die in het vlees achterblijven.
- Krassen
- Halve maan
- Circel
- Een streep
- Tijgernagel of klauw
- Een pauwepoot
- De sprong van een haas
- Het blad van een blauwe lotus
De plaatsen waar men de nagels kan indrukken , zijn de volgende: de oksel, de keel, de borsten, de lippen, de jaghana of middelste delen van het lichaam, en de dijen. Maar Suvarnanabha is van mening dat wanneer de onstuimigheid van passie buitensporig is, de plaatsen niet in overweging hoeven te worden genomen.
- Klein
- Middelmatig
- Groot
De eigenschappen van goede nagels zijn dat ze glanzend, goed gezet, schoon, heel, convex, zacht en glanzend moeten zijn. Er zijn drie soorten nagels, afhankelijk van hun grootte: (zie hiernaast)
Afmetingen van de nagels
Grote nagels, die de handen gratie geven en de harten van vrouwen aantrekken door hun uiterlijk, zijn bezeten door de Bengaleeën.
Kleine nagels, die op verschillende manieren kunnen worden gebruikt en alleen mogen worden aangebracht met het doel om plezier te geven, zijn in het bezit van de mensen van de zuidelijke districten.
Middelmatige nagels, die de eigenschappen van beide bovengenoemde soorten bevatten, behoren toe aan de mensen van de Maharashtra.
Wanneer iemand de kin, de borsten, de onderlip of de jaghana van een ander zo zacht drukt dat er geen kras of teken achterblijft, maar alleen het haar op het lichaam rechtop gaat staan door de aanraking van de nagels, en de nagels zelf maken een geluid, dan wordt dat “krassen van de nagels” genoemd.
Deze manier wordt gebruikt in het geval van een jong meisje wanneer haar minnaar haar wast, haar op haar hoofd krabt en haar lastig wil vallen of bang wil maken.
Halve maan en cirkel
Het gebogen merkteken met de nagels, dat op de hals en de borsten is gedrukt, wordt de ‘halve maan’ genoemd.
Wanneer de halve manen tegenover elkaar worden gedrukt, wordt dit een ‘cirkel’ genoemd. Dit merkteken met de nagels wordt meestal gemaakt op de navel, de kleine holtes rond de billen en op de gewrichten van de dij.
Krabben in de vorm van een lijntje, dat op elk deel van het lichaam kan worden aangebracht, wordt een ‘lijn’ genoemd.
Dezezelfde lijn, wanneer deze gebogen is en op de borst is gemaakt, wordt een ‘tijgernagel’ genoemd.
Wanneer door middel van de vijf nagels een gebogen markering op de borst wordt aangebracht, wordt dit een ‘pauwenpoot’ genoemd. Dit merkteken is gemaakt met het doel om geprezen te worden, want het vereist veel vaardigheid om het goed te maken.
Een merkteken op de borst of op de heupen in de vorm van een blaadje van de blauwe lotus wordt het ‘blad van een blauwe lotus’ genoemd.
Wanneer vijf markeringen met de nagels dicht bij elkaar worden gemaakt bij de tepel van de borst, wordt dit ‘de sprong van een haas’ genoemd.
De markeringen van de nagels mogen niet worden aangebracht op getrouwde vrouwen, maar bepaalde soorten markeringen mogen op hun geslachtsdelen worden aangebracht ter herinnering en de toename van liefde.
Shoka
Er zijn ook enkele verzen over het onderwerp, als volgt:
‘De liefde van een vrouw die de sporen van nagels op de geslachtsdelen van haar lichaam ziet, ook al zijn ze oud en bijna versleten, wordt weer fris en nieuw. Als er geen sporen van nagels zijn om een persoon te herinneren aan de passages van liefde, dan wordt de liefde verminderd op dezelfde manier als wanneer er gedurende lange tijd geen verbintenis plaatsvindt.’
Zelfs wanneer een vreemdeling in de verte een jonge vrouw ziet met de sporen van nagels op haar borst, is hij vervuld van liefde en respect voor haar.
Ook een man, die de sporen van nagels en tanden op sommige delen van zijn lichaam draagt, beïnvloedt de geest van een vrouw, ook al is die nog zo sterk. Kortom, niets heeft de neiging om de liefde zo te vergroten als de effecten van het markeren met de nagels en bijten.
Hier eindigt de markering met de nagels. Merken van andere soorten dan de bovengenoemde kunnen ook met de nagels worden gemaakt, want de oude auteurs zeggen dat, aangezien er ontelbare gradaties van vaardigheid onder de mensen zijn (de praktijk van deze kunst is iedereen bekend), er ontelbare manieren zijn om deze merken. En omdat het persen of markeren met de nagels onafhankelijk is van liefde, kan niemand met zekerheid zeggen hoeveel verschillende soorten markeringen met de nagels er werkelijk zijn. De reden hiervan is, zegt Vatsyayana, dat zoals variatie nodig is in liefde, zo liefde moet worden voortgebracht door middel van variatie. Het is om deze reden dat courtisanes, die goed bekend zijn met verschillende manieren en middelen, zo wenselijk worden, want als variatie wordt gezocht in alle kunsten en amusement, zoals boogschieten en andere, hoeveel te meer moet er dan worden gezocht in de onderhavige zaak.
VOETNOOT:
Hieruit zou blijken dat in de oudheid de borsten van vrouwen niet bedekt waren, en dit is te zien op de schilderijen van de grotten van Ajunta en andere grotten, waar we zien dat de borsten van zelfs koninklijke dames en anderen zichtbaar zijn.
DEEL II – HOOFDSTUK 5
OVER BIJTEN EN DE MIDDELEN DIE WORDEN GEBRUIKT MET BETREKKING TOT VROUWEN UIT VERSCHILLENDE STREKEN
ALLE plaatsen die kunnen worden gekust, zijn ook de plaatsen die kunnen worden gebeten, behalve de bovenlip, de binnenkant van de mond en de ogen.
verschillende manieren van bijten
De eigenschappen van goede tanden zijn als volgt: ze moeten gelijk zijn, een aangename helderheid bezitten, kunnen worden gekleurd, van de juiste proporties zijn, ongebroken en met scherpe uiteinden.
De gebreken van tanden aan de andere kant zijn dat ze bot zijn, uit het tandvlees steken, ruw, zacht, groot en losjes geplaatst.
1. Het bijten, dat alleen blijkt uit de overmatige roodheid van de gebeten huid, wordt de ‘verborgen beet’ genoemd.
2. Wanneer de huid aan beide kanten omlaag wordt aangedrukt, spreekt men van de ‘gezwollen beet’ .
3. Wanneer een klein deel van de huid met slechts twee tanden wordt gebeten, wordt dit de ‘punt’ genoemd.
4. Wanneer zulke kleine delen van de huid met alle tanden worden gebeten, wordt dit de ‘puntenlijn’ genoemd.
5. Het bijten, dat gebeurt door de tanden en de lippen bij elkaar te brengen, wordt het ‘koraal en het juweel’ genoemd. De lip is het koraal en de tanden het juweel.
6. Wanneer er met alle tanden wordt gebeten, wordt dit de ‘juwelenlijn’ genoemd.
7. Het bijten, dat bestaat uit ongelijke opstijgingen in een cirkel, en die uit de ruimte tussen de tanden komt, wordt de ‘gebroken wolk’ genoemd. Dit wordt op de borsten gedrukt.
8. Het bijten, dat bestaat uit vele brede rijen tekens dicht bij elkaar, en met rode tussenpozen, wordt het ‘bijten van een everzwijn’ genoemd. Dit wordt op de borsten en de schouders gedrukt; en deze twee laatste manieren van bijten zijn kenmerkend voor personen met een intense hartstocht.
De onderlip is de plaats waarop de ‘verborgen beet’, de gezwollen beet’ en de ‘punt’ worden gemaakt; weer worden de ‘gezwollen beet’ en de ‘koraal en het juweel’ beet op de wang gedaan. Kussen, drukken met de nagels en bijten zijn de ornamenten van de linkerwang, en wanneer het woord wang wordt gebruikt, moet het worden opgevat als de linkerwang.
Zowel de ‘lijn van punten’ als de ‘lijn van juwelen’ moeten worden gedrukt op de keel, de oksel en de gewrichten van de dijen; maar alleen de ‘puntenlijn’ moet op het voorhoofd en de dijen worden gedrukt.
Het markeren met de nagels en het bijten van de volgende dingen – een sieraad van het voorhoofd, een oorsieraad, een bos bloemen, een betelblad of een tamalablad, die worden gedragen door of behoren tot de vrouw die is geliefde – zijn tekenen van het verlangen naar genot.
Het markeren met de nagels en het bijten van de volgende dingen – een sieraad van het voorhoofd, een oorsieraad, een bos bloemen, een {tooltip}Betelblad {end-texte}Betelblad is het blad van de betelpeper, een van oorsprong Maleisische klimplant uit de peperfamilie. Dit grote (± 12cm), beetje stugge, hartvormige blad heeft naast een licht stimulerende werking ook allerlei medische eigenschappen. Het blad wordt niet gegeten maar gekauwd. Betelblad is het blad van de betelpeper, een van oorsprong Maleisische klimplant uit de peperfamilie. Dit grote (± 12cm), beetje stugge, hartvormige blad heeft naast een licht stimulerende werking ook allerlei medische eigenschappen. Het blad wordt niet gegeten maar gekauwd.{end-tooltip} of een {tooltip} Tamalablad {end-texte} of tejpat is een lauriersoort die in de Moghul-keuken wordt gebruikt. Het is weliswaar een familielid van de gewone laurier, maar behooirt niet tot hetzelfde plantengeslacht.{end-tooltip}tamalablad, die worden gedragen door of behoren tot de vrouw die is geliefde – zijn tekenen van het verlangen naar genot.
Vrouwen uit verschillende streken
- De vrouwen van de centrale landen (dwz tussen de Ganges en de Jumna) hebben een nobel karakter, zijn niet gewend aan schandelijke praktijken en houden er niet van op de nagels te drukken en te bijten.
- De vrouwen van het Balhika-land worden gewonnen door te slaan.
- De vrouwen van Avantika zijn dol op weerzinwekkende genoegens en hebben geen goede manieren.
- De vrouwen van de Maharashtra zijn dol op het beoefenen van de vierenzestig kunsten, ze spreken lage en harde woorden, worden graag op dezelfde manier aangesproken en hebben een onstuimig verlangen naar plezier.
- De vrouwen van Pataliputra (dwz het moderne Patna) zijn van dezelfde aard als de vrouwen van de Maharashtra, maar tonen hun voorkeuren alleen in het geheim.
- De vrouwen van het Dravida-land, ook als ze worden gewreven en aangedrukt ten tijde van seksueel genot, slechts traag zaad af dat wil zeggen dat ze erg traag zijn bij het vrijen.
- De vrouwen van Vanavasi zijn matig gepassioneerd, ze beleven elke vorm van plezier, bedekken hun lichaam en misbruiken degenen die lage, gemene en harde woorden uiten.
- De vrouwen van Avanti haten kussen, krabben met de nagels en bijten, maar ze hebben zwak voor verschillende soorten seksueel verkeer.
- De vrouwen van Malwa houden van omhelzen en kussen, maar niet van verwondingen, en ze worden gewonnen door ze te slaan..
- De vrouwen van Abhira, en die van het land rond de Indus en vijf rivieren (dwz de Punjab), worden gewonnen door het Auparishtaka of orale seks.
- De vrouwen van Aparatika zijn vol passie, en maken langzaam het geluid ‘Sit’.
- De vrouwen van het Lat-land hebben nog meer onstuimige verlangens, en maken ook het geluid ‘Sit’.
- De vrouwen van de Stri Rajya, en van Koshola (Oude), zijn vol onstuimige verlangen, hun zaad vloeit in grote hoeveelheden en ze nemen graag medicijnen om dit te bevorderen.
- De vrouwen van het Andhra-land hebben tedere lichamen, ze houden van genot en hebben een voorliefde voor wellustige genoegens.
- De vrouwen van Ganda hebben tedere lichamen en spreken lieflijk.
Onder de hierboven genoemde zaken, nl. omhelzen, kussen, enz., die welke de passie vergroten, moeten eerst worden gedaan, en die welke alleen voor amusement of voor afwisseling, moeten daarna worden gedaan.
Nu is Suvarnanabha van mening dat datgene wat aangenaam is voor de aard van een bepaalde persoon, belangrijker is dan wat aangenaam is voor een hele natie, en dat daarom de eigenaardigheden van het land in dergelijke gevallen niet in acht moeten worden genomen. De verschillende geneugten, de kleding en de sporten van het ene land worden na verloop van tijd geleend door een ander, en in dat geval moeten deze dingen worden beschouwd als oorspronkelijk behorend tot dat land.
shloka:
Er zijn ook enkele verzen over dit onderwerp:
‘Als een man een vrouw met geweld bijt, moet ze hem boos met dubbele kracht hetzelfde aandoen. Dus een “punt” moet worden geretourneerd met een “lijn van punten”, en een “lijn van punten” met een “gebroken wolk”, en als ze overdreven geschuurd wordt, moet ze meteen een liefdesruzie met hem beginnen. Op zo’n moment zou ze haar minnaar bij de haren moeten pakken, zijn hoofd naar beneden moeten buigen en zijn onderlip kussen, en dan, bedwelmd door liefde, haar ogen moeten sluiten en hem op verschillende plaatsen moeten bijten. Zelfs overdag, en op een openbare plaats, als haar minnaar haar enig teken toont dat ze op zijn lichaam heeft aangebracht, zou ze moeten glimlachen bij het zien ervan, en haar gezicht draaien alsof ze hem wilde berispen, ze zou hem met een boze blik de door hem gemaakte sporen op haar eigen lichaam moeten laten zien.
Dus als mannen en vrouwen naar elkaars wensen handelen, zal hun liefde voor elkaar zelfs in honderd jaar niet afnemen.’