DEEL II: – Hoofdstuk 10.
HOE DE GEMEENSCHAP TE BEGINNEN EN TE BEÏNDIGEN; VERSCHILLENDE SOORTEN GEMEENSCHAP EN LIEFDESRUZIES.

IN de met bloemen versierde en met parfums geurende rust-ruimte waar ook zijn vrienden en bedienden aanwezig zijn, moet de man de vrouw ontvangen, die gebaad en gekleed zal binnenkomen. Hij zal haar uitnodigen om een verfrissing te nemen en vrijelijk te drinken.

Hij zou haar dan aan zijn linkerzij moeten zetten, en haar haar vasthoudend, en ook het uiteinde en de knoop van haar kledingstuk aanrakend, zou hij haar zachtjes met zijn rechterarm moeten omhelzen.
Ze zouden dan een amusant gesprek moeten voeren over verschillende onderwerpen, en mogen ook suggestief praten over dingen die als grof zouden worden beschouwd, of in het algemeen in de samenleving niet genoemd mogen worden. Ze kunnen dan zingen, al dan niet met gebaren, en op muziekinstrumenten spelen, over kunst praten en elkaar overhalen om te drinken.
Als de vrouw eindelijk is overmand door liefde en verlangen, moet de man de mensen die bij hem zijn, wegsturen en hen bloemen, zalf en betelbladeren geven, en als de twee alleen worden gelaten, moeten ze doorgaan zoals al is beschreven in de vorige hoofdstukken.
Dat is het begin van de seksuele gemeenschap.

Aan het einde van de coïtus moeten de minnaars met bescheidenheid, en elkaar niet aankijkend, apart naar de wasruimte gaan.
Hierna zouden ze, zittend op hun plaats, wat betelbladeren moeten eten, en de man zou met zijn eigen hand wat pure sandelhoutzalf of een andere soort zalf op het lichaam van de vrouw moeten aanbrengen. Hij zou haar dan met zijn linkerarm moeten omhelzen en haar met aangename woorden moeten laten drinken uit een beker die hij in zijn hand heeft, of hij kan haar water te drinken geven. Ze kunnen dan snoep eten, of iets anders, al naar gelang hun smaak en mogen vers sap, soep, pap, extracten van vlees, sorbet, het sap van mangovruchten, het extract van het sap van de citroenboom vermengd met suiker, drinken, of iets dat in verschillende landen leuk kan zijn en waarvan bekend is dat het zoet, zacht en puur is

ER BESTAAN VERSCHILLENDE MANIEREN VAN VERENIGING

  • gemeenschap uit liefde
    Wanneer een man en een vrouw, die al enige tijd verliefd op elkaar zijn, met grote moeite gemeenschap hebben of wanneer een van de twee terugkeert van een reis, of zich verzoent nadat ze wegens een ruzie van elkaar gescheiden zijn, dan wordt deze gemeenschap wordt die ‘gemeenschap uit liefde ‘ genoemd.
    Het wordt uitgevoerd volgens de wil van de geliefden, en zolang ze maar willen.
  • gemeenschap van de daarop-volgende liefde
    Wanneer twee personen gemeenschap hebben, terwijl hun liefde voor elkaar nog in de kinderschoenen staat, wordt hun gemeenschap de ‘gemeenschap van de daarop-volgende liefde’ genoemd.
  • gemeenschap van kunstmatige liefde
    Wanneer een man het congres voortzet door zichzelf op te winden door middel van de vierenzestig kunsten, zoals kussen, enz., enz., of wanneer een man en een vrouw gemeenschap hebben, hoewel ze in werkelijkheid allebei aan verschillende personen gehecht zijn, hun gemeenschap heet dan ‘gemeenschap van kunstmatige liefde’.
    Op dit moment moeten alle manieren en middelen die in de Kama Shastra worden genoemd, worden gebruikt.
  • gemeenschap van de overgedragen liefde
    Wanneer een man van het begin tot het einde van de gemeenschap, hoewel hij een band heeft met de vrouw, de hele tijd denkt te genieten van een ander van wie hij houdt, wordt dit de ‘gemeenschap van de overgedragen liefde’ genoemd.
  • gemeenschap zoals dat van eunuchen
    Gemeenschap tussen een man en een vrouwelijke waterdrager, of een vrouwelijke dienaar van een lagere kaste dan de zijne, dat slechts duurt totdat het verlangen is bevredigd, wordt ‘gemeenschap zoals dat van eunuchen’ genoemd. Hier mogen geen externe aanrakingen, kusjes en manipulatie worden toegepast.
  • bedrieglijke gemeenschap
    Gemeenschap tussen een courtisane en een plattelander, en dat tussen burgers en vrouwen van dorpen en aangrenzende landen, wordt ‘bedrieglijke gemeenschap’ genoemd.
  • spontane gemeenschap
    Het congres dat plaatsvindt tussen twee aan elkaar gehechte personen, en dat naar eigen inzicht verloopt, wordt ‘spontane gemeenschap’ genoemd.
einde aan de soorten gemeenschap

We zullen nu liefdesruzies bespreken

Een vrouw die erg verliefd is op een man kan het niet verdragen om de naam van haar rivaal te horen noemen, of een gesprek over haar te hebben, of per ongeluk met haar naam aangesproken te worden. Als dat gebeurt, ontstaat er een grote ruzie, en de vrouw huilt, wordt boos, gooit haar haar in het rond, slaat haar minnaar, valt van haar bed of stoel, gooit haar slingers en sieraden opzij en werpt zich op de grond.

Op dat moment moet de minnaar proberen haar te verzoenen met verzoenende woorden, en moet haar voorzichtig oppakken en op haar bed leggen. Maar zij, die zijn vragen niet beantwoordt, en met toenemende woede, zijn hoofd voorover buigt door aan zijn haar te trekken, en hem één, twee of driemaal op zijn armen, hoofd, boezem of rug heeft geschopt, moet dan naar de deur gaan. van de Kame

Column 2

Dattaka zegt dat ze dan boos bij de deur moet gaan zitten en tranen moet vergieten, maar niet naar buiten moet gaan, omdat ze de schuld zou krijgen als ze weg zou gaan. Na een tijdje, wanneer ze denkt dat de verzoenende woorden en daden van haar minnaar hun uiterste best hebben gedaan, moet ze hem dan omhelzen, met harde en verwijtende woorden tegen hem praten, maar tegelijkertijd een liefdevol verlangen naar congres tonen.

Als de vrouw in haar eigen huis is en ruzie heeft met haar minnaar, moet ze naar hem toe gaan en laten zien hoe boos ze is, en hem verlaten. Nadat de burger daarna de Vita, de Vidushaka of de Pithamarda 2 heeft gestuurd om haar te kalmeren, zou ze hen naar huis moeten vergezellen en de nacht met haar minnaar moeten doorbrengen.

Zo eindigen de liefdesruzies.

TOT SLOT

Een man die de vierenzestig kunsten gebruikt die door Babhravya worden genoemd, verkrijgt zijn doel en geniet van de vrouw van de eerste kwaliteit. Hoewel hij goed kan spreken over andere onderwerpen, wordt er, als hij de vierenzestig kunsten niet kent, in de vergadering van geleerden geen groot respect betoond. Een man, verstoken van andere kennis, maar goed bekend met de vierenzestig divisies, wordt een leider in elke samenleving van mannen en vrouwen. Wat zal de mens de vierenzestig kunsten niet respecteren, 3 aangezien ze worden gerespecteerd door de geleerden, door de sluwheid en door de courtisanes. Omdat de vierenzestig kunsten worden gerespecteerd, charmant zijn en bijdragen aan het talent van vrouwen, worden ze door de Acharya’s dierbaar genoemd voor vrouwen. Een man bedreven in de vierenzestig kunsten wordt met liefde bekeken door zijn eigen vrouw, door de vrouwen van anderen en door courtisanes.